اول ابتدایی

می دانستم مدیر یکی از شرکت های بازی سازی رایانه ای شده، با خوش حالی بهش سر زدم ولی خب با آن دوستی که سال ها پیش می شناختم و بهش کامپیوتر درس می دادم کلی فرق کرده بود! با تمسخر پرسید هنوز QBasic کار می کنی؟ گفتم، نه! برنامه نویسی رو دیگه ادامه ندادم ... خندید و دو سه تا از بازی هاش رو با غرور نشونم داد!

وقت خداحافظی گفتم راستی، معلم کلاس اول یادته؟ گفت آره، گفتم بچه ها بزرگ می شن، دکتر میشن، مهندس میشن ولی الفبا رو از معلم اول ابتدایی یاد گرفتن. همون معلم افتخار می کنه به اینکه شاگردهاش به جایی رسیدن. گفت یعنی چی؟ گفتم، هیچی، تجدید خاطره بود، خداحافظ رفیق!

ثانیه های سپید...